Herman Aihara

Herman Aihara

Herman Aihara werd op 28 september 1920 geboren in Arita, een kleine stad in het zuiden van Japan. Deze stad is beroemd vanwege de productie van porcelein dat Imari-ware of Kakiemon-ware wordt genoemd; Imari is de naam van de haven vanwaaruit 200 jaar geleden het porcelein van Arita vervoerd werd naar Europa (Duitsland, Nederland en Frankrijk). Hoewel het porcelein werd geproduceerd in Arita, werd het Imari-ware genoemd, omdat de buitenlandse handelaren het kochten in Imari.
De familie waarin hij geboren werd was te arm om de tien kinderen te onderhouden. Daarom werd Herman opgenomen in het gezin van zijn oom in Tokyo. Zijn familienaam werd daarbij veranderd in Aihara. Hij groeide op zonder zijn eigen moeder te kennen. Toen zij stierf werd hem verteld wie ze was, toen pas keerde hij voor het eerst terug naar zijn oorspronkelijk gezin.
In zijn nieuwe omgeving waren veel veranderingen. Terwijl hij gewend was aan zijn vele broers en zussen, was hij enig kind in zijn pleegfamilie en groeide alleen op. Geboren op het rustige platteland, waar vakmanschap de toon zette, leefde hij nu in een drukke stad – een industrieel centrum. Zijn ‘stiefvader’ was eigenaar van een fabriek waar ijzeren materialen werden geproduceerd voor de nationale spoorwegen en telefoonmaatschappijen. Herman koos metaalbewerking als zijn vak. Hij werd toegelaten op de technische school Waseda Universiteit, die goed aangeschreven stond.
Toen bezocht hij een lezing van George Ohsawa. Zijn interesse in yin en yang was direct groter dan in de metaalwetenschap. Toen in 1942 WOII begon studeerde hij met een batchelor af aan Waseda. Door ziekte was hij vrijgesteld van militaire dienst. Na de beëindiging van de oorlog, herstelde hij en begon van tijd tot tijd de lessen van Ohsawa bij te wonen.
Gedurende de tijd dat hij werkte in de fabriek van zijn stiefvader, was hij kort getrouwd. Het huwelijk eindigde in een tragedie. Zoekend naar hulp, verbleef hij een maand in de school van George Ohsawa en maakte hij zich zijn geest en filosofie intens eigen. Ohsawa onderwees macrobiotiek met een nieuwe slogan – Wereld regering – en deed een beroep op jonge mensen om naar andere landen te gaan. Herman besloot een nieuw leven in Amerika te beginnen.

Hij arriveerde in 1952 in San Francisco. Hij ging naar New York om Mr. en mrs. Kushi, studenten van Ohsawa, te ontmoeten. Hij werkte met hen samen om de macrobiotiek daar uit te bouwen. Herman werd gekozen als voorzitter dan de Ohsawa Foundation in New York. Samen met zijn nieuwe vrouw, ook een studente van Ohsawa, runde hij twee geschenkenwinkels in New York totdat ze in 1961 verhuisden naar Chico in Californië.
Vanaf dat moment woonden de Aiharas in Californië. Na een korte periode als voorzitter van de Ohsawa Foundation in Los Angeles, verhuisde Herman naar San Francisco. Hier stichtte hij in 1970 de George Ohsawa Macrobiotic Foundation en was zelf voorzitter. In 1974 verhuisde hij de organisatie naar Oroville, een klein stadje in het noorden van Californië. In deze rustige omgeving in de nabijheid van de macrobiotisch gemeenschap in Chico voelde Herman zich thuis. Zijn productiviteit als auteur, vertaler, leraar, raadsman voor spiritualiteit en gezondheidsvragen en familielid gedijden in deze omgeving.
‘s Avonds laat, na het diner bij de Foundation, kon je vanaf de straat een lichtje zien branden bij zijn bureau. Een rustige, serieuze en humoristische man met wit haar was voortdurend aan het werk, studerend.
Bron: Learning from Salmon – vertaling: Boudewijn Koole DJzn;
Learning from Salmon is in het Engels verkrijgbaar bij: George Ohsawa Foundation of mail naar: GOMF
Herman Aihara overleed op 25 februari 1998; zijn vrouw, Cornelia overleed exact 8 jaar later 25 februari 2006.

My current menu is: Teksten